Concerning the average revenue, it

Concerning the average revenue, it is common to approximate it by the fraction of total
revenue to total assets. However, unlike most other approaches to studying the relationship
between bank competition and bank (in)stability, we explicitly allow for banks using
less-than-optimal production technology. As argued by Koetter, Kolari, and Spierdijk
(2012), ignoring possible inefficiencies in the production process might lead to biased estimates
for the Lerner Index. We follow Koetter, Kolari, and Spierdijk (2012) and use the
sum of the predicted values for total cost C from Equation (2) and the predicted profits
 derived from the estimation of a profit function dual to the cost function depicted in
Equation (2). The estimation of the standard stochastic profit function delivers predicted
values of profits of bank i (see Berger and Mester (1997)). These predicted profit values,
as well as the predicted costs of the stochastic cost frontier, are net of any inefficiencies
and thus proxy the true average revenue more reliably. To be specific, the average revenue
arit in Equation (1) is computed as

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

เกี่ยวกับรายได้เฉลี่ย ใช้ร่วมกับประมาณ โดยส่วนรวมรายได้รวมสินทรัพย์ อย่างไรก็ตาม ซึ่งแตกต่างจากวิธีอื่น ๆ ส่วนใหญ่ในการศึกษาความสัมพันธ์การแข่งขันระหว่างธนาคารและธนาคาร (ใน) ความมั่นคง เราอย่างชัดเจนให้ใช้ธนาคารเทคโนโลยีการผลิตน้อยกว่ามากกว่าดีที่สุด เป็นที่โต้เถียง ทางแคล Kolari, Spierdijk(2012), ละเว้น inefficiencies ได้ในกระบวนการผลิตอาจนำไปสู่การประเมิน biasedสำหรับดัชนี Lerner เราทำตาม Koetter, Kolari และ Spierdijk (2012) และใช้การผลรวมของมูลค่าคาดการณ์สำหรับต้นทุนรวม C จากสมการ (2) และผลกำไรที่คาดการณ์ได้มาจากการประเมินของฟังก์ชันกำไรสองฟังก์ชันต้นทุนที่แสดงในสมการ (2) การประเมินของฟังก์ชันกำไรมาตรฐานแบบเฟ้นสุ่มให้คาดการณ์ค่าของผลกำไรของธนาคารผม (ดูเบอร์เกอร์และ Mester (1997)) ค่าเหล่านี้ คาดการณ์กำไรและต้นทุนคาดการณ์ของสโทแคสติกต้นทุนชายแดน กำลังสุทธิของ inefficiencies ใด ๆและดังนั้นความจริงเฉลี่ยรายได้ได้มากขึ้น เจาะจง รายได้เฉลี่ยตกแต่งในสมการ (1) คำนวณเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

เกี่ยวกับรายได้เฉลี่ยมันเป็นเรื่องธรรมดาที่ใกล้เคียงได้โดยรวมส่วนของ
รายได้ต่อสินทรัพย์รวม แต่แตกต่างจากวิธีอื่น ๆ มากที่สุดในการศึกษาความสัมพันธ์
ระหว่างการแข่งขันธนาคารและธนาคาร (ใน) ความมั่นคงอย่างชัดเจนเราอนุญาตให้ธนาคารโดยใช้
เทคโนโลยีการผลิตน้อยกว่าที่ดีที่สุด ในฐานะที่เป็นที่ถกเถียงกันอยู่โดย Koetter, Kolari และ Spierdijk
(2012) โดยไม่คำนึงถึงความไร้ประสิทธิภาพเป็นไปได้ในขั้นตอนการผลิตอาจนำไปสู่การประมาณการลำเอียง
สำหรับดัชนี Lerner เราปฏิบัติตาม Koetter, Kolari และ Spierdijk (2012) และใช้
ผลรวมของค่าที่คาดการณ์สำหรับ C ค่าใช้จ่ายทั้งหมดจากสมการ (2) และผลกำไรที่คาดการณ์
? ที่ได้มาจากการประมาณค่าการทำงานของกำไรคู่เพื่อฟังก์ชั่นค่าใช้จ่ายที่ปรากฎใน
สมการ (2) การประมาณค่าของฟังก์ชั่นมาตรฐานกำไรสุ่มมอบที่คาดการณ์
ค่าของผลกำไรของธนาคารฉัน (ดูเบอร์เกอร์และ Mester (1997)) เหล่านี้ค่ากำไรคาดการณ์
เช่นเดียวกับที่คาดการณ์ค่าใช้จ่ายของค่าใช้จ่ายชายแดนสุ่มที่มีสุทธิไร้ประสิทธิภาพใด ๆ
และพร็อกซี่ดังนั้นรายได้เฉลี่ยที่แท้จริงน่าเชื่อถือมากขึ้น จะเป็นเฉพาะรายได้เฉลี่ย
ARIT ในสมการ (1) คำนวณเป็น

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับรายรับเฉลี่ย , เป็นเรื่องปกติตามที่โดยประมาณเศษส่วนของเวลาทั้งหมดที่ใช้ในการสร้างรายได้ให้กับสินทรัพย์รวมของ 10
5 ได้ อย่างไรก็ตามสิ่งที่แตกต่างจากวิธีที่ใช้ในการศึกษาอื่นๆส่วนใหญ่ที่ความสัมพันธ์ระหว่างการแข่งขันทางการค้าและการธนาคาร 2
4 ธนาคาร ( ใน ) การทรงตัวให้เราอนุญาตให้ธนาคารสำหรับการใช้งานอย่างชัดเจน 2
4 ต่ำกว่าความเป็นจริงได้ด้วยเทคโนโลยีการผลิตที่ดีที่สุด ตามที่กล่าวไปแล้วโดย Koetter , Kolari และ Spierdijk
( พ . ศ . 2555 )