The Boone indicator measured at the

The Boone indicator measured at the federal state level captures exactly this characteristic
of bank market competition. Another important issue in empirical studies analyzing
the relation between risk taking and bank competition is identifying the correct measure
of bank risk. Most bank-level studies proxy bank risk with either some sort of credit
risk (i.e., the ratio of non-performing loans over loans), or by the z-score introduced by
Boyd and Runkle (1993). While the z-score can be interpreted as the number of standard
deviations by which a bank is removed from insolvency, the non-performing loans ratio
focuses on credit risk only. However, neither of these risk indicators considers actual bank
distress and bank failure events, which are without doubt the most appropriate concepts
to define bank risk. Our measurement of bank risk is comprised from the distress database
collected by the German central bank. This dataset contains information on bank-level
distress events that range from weak incidences to forced exit by means of restructuring
mergers or bank moratoria. Hence, our measurement of bank risk directly captures the possibility of outright bank defaults. We are not aware of any study employing actual
failure events as dependent variable to investigate the competition-bank risk nexus and we
believe this is an important step forward toward a better understanding of the underlying
mechanisms. Our paper is structured as follows: in Section 2 we present the data and the
methodological approaches to measuring bank competition at different contextual levels
and to analyzing the bank risk taking-competition nexus. In Section 3 we present the
main results of our empirical model before concluding in Section 4.

ผลลัพธ์ (ไทย) 1:

ตัวบ่งชี้ Boone วัดระดับรัฐจับตรงลักษณะนี้ตลาดการแข่งขันของธนาคาร อีกประเด็นที่สำคัญในการศึกษาผลวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างการรับความเสี่ยงและการแข่งขันธนาคารจะระบุการวัดที่ถูกต้องความเสี่ยงของธนาคาร ส่วนใหญ่ศึกษาระดับธนาคารพร็อกซีธนาคารความเสี่ยงใดเรียงลำดับบางอย่างของสินเชื่อความเสี่ยง (เช่น อัตราส่วนของการไม่ก่อให้เกิดเงินกู้มากกว่าเงินกู้) หรือ คะแนน z ที่นำโดยBoyd และ Runkle (1993) ในขณะที่สามารถตีความคะแนน z เป็นเลขมาตรฐานโดยที่ธนาคารจะถูกเอาออกจากการล้มละลาย อัตราส่วนสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดความแตกต่างเน้นความเสี่ยงด้านเครดิตเท่านั้น อย่างไรก็ตาม ตัวบ่งชี้ความเสี่ยงเหล่านี้ไม่พิจารณาธนาคารจริงทุกข์และธนาคารเหตุการณ์ความล้มเหลว ซึ่งเป็นแนวคิดที่เหมาะสมที่สุดโดยไม่ต้องสงสัยการกำหนดความเสี่ยงของธนาคาร เราวัดความเสี่ยงธนาคารประกอบด้วยจากฐานข้อมูลของความทุกข์รวบรวม โดยธนาคารกลางเยอรมัน ชุดนี้ประกอบด้วยข้อมูลระดับธนาคารวิตกช่วงจาก incidences อ่อนแอบังคับออก โดยการปรับโครงสร้างครอบงำธนาคารหรือ moratoria ดังนั้น เราประเมินความเสี่ยงของธนาคารโดยตรงจับธนาคารทันทีเริ่มต้นที่อาจเกิดขึ้น เราจะไม่เกี่ยวข้องการศึกษาใด ๆ ที่ใช้จริงเหตุการณ์ความล้มเหลวขึ้นอยู่กับตัวแปรตรวจสอบแข่งขันธนาคารความเสี่ยง nexus และเราเชื่อว่า นี่เป็นขั้นตอนสำคัญไปสู่ความเข้าใจของตัวกลไกการ กระดาษของเรามีโครงสร้างดังนี้: ในส่วนของ 2 เรานำเสนอข้อมูลและวิธี methodological วัดธนาคารแข่งขันในระดับต่าง ๆ ตามบริบทและการธนาคารความเสี่ยงการแข่งขัน nexus ใน 3 ส่วน เราปัจจุบันนี้ผลลัพธ์หลักของแบบจำลองของเราประจักษ์ก่อนยังคงส่วน 4

ผลลัพธ์ (ไทย) 2:

ตัวบ่งชี้เนวัดในระดับสหพันธรัฐจับตรงนี้ลักษณะ
ของการแข่งขันในตลาดธนาคาร อีกเรื่องที่สำคัญในการศึกษาเชิงประจักษ์การวิเคราะห์
ความสัมพันธ์ระหว่างความเสี่ยงและการแข่งขันที่ธนาคารจะระบุตัวชี้วัดที่ถูกต้อง
ของความเสี่ยงของธนาคาร การศึกษาธนาคารระดับความเสี่ยงที่ธนาคารพร็อกซี่ส่วนใหญ่ที่มีทั้งการจัดเรียงของเครดิต
ความเสี่ยง (เช่นอัตราส่วนของเงินให้สินเชื่อด้อยคุณภาพมากกว่าการให้กู้ยืมเงิน) หรือ Z-คะแนนนำโดย
บอยด์และ Runkle (1993) ในขณะที่ Z-คะแนนสามารถตีความได้ว่าจำนวนมาตรฐาน
เบี่ยงเบนโดยที่ธนาคารออกจากการล้มละลายอัตราส่วนเงินให้สินเชื่อที่ไม่ก่อให้
มุ่งเน้นไปที่ความเสี่ยงด้านเครดิตเท่านั้น อย่างไรก็ตามทั้งตัวชี้วัดความเสี่ยงวิทยานิพนธ์พิจารณาของธนาคารที่เกิดขึ้นจริง
ความทุกข์และเหตุการณ์ล้มเหลวของธนาคารซึ่งเป็นโดยไม่ต้องสงสัยแนวคิดที่เหมาะสมที่สุด
ในการกำหนดความเสี่ยงของธนาคาร การวัดความเสี่ยงที่ธนาคารของเราคือการประกอบด้วยความทุกข์จากฐานข้อมูล
ที่เก็บรวบรวมโดยธนาคารกลางเยอรมัน. ชุดนี้มีข้อมูลเกี่ยวกับธนาคารระดับ
เหตุการณ์ความทุกข์ได้ช่วงจากอุบัติการณ์ที่อ่อนแอเพื่อออกบังคับโดยวิธีการปรับโครงสร้าง
การควบรวมกิจการหรือ moratoria ธนาคาร ดังนั้นการวัดความเสี่ยงของธนาคารโดยตรงจับความเป็นไปได้ของการเริ่มต้นธนาคารทันที เราไม่ได้ตระหนักถึงการศึกษาใด ๆ ที่เกิดขึ้นจริงจ้าง
เหตุการณ์ความล้มเหลวเป็นตัวแปรในการตรวจสอบความเสี่ยงเชื่อมแข่งขันธนาคารและเรา
เชื่อว่านี่เป็นขั้นตอนที่สำคัญไปข้างหน้าไปสู่ความเข้าใจที่ดีขึ้นของพื้นฐาน
กลไก กระดาษของเรามีโครงสร้างดังนี้ในส่วนที่ 2 เรานำเสนอข้อมูลและ
แนวทางวิธีการที่จะวัดการแข่งขันของธนาคารในระดับที่แตกต่างกันตามบริบท
และการวิเคราะห์ความเสี่ยงที่ธนาคารเชื่อมต่อการแข่งขัน ในส่วนที่ 3 เรานำเสนอ
ผลหลักของรูปแบบการทดลองของเราก่อนที่จะสรุปในมาตรา 4.

ผลลัพธ์ (ไทย) 3:

การวัดที่ไฟแสดงสถานะบูนรัฐจะจับภาพตรงกับระดับของธนาคาร 2
4 ลักษณะนี้ซึ่งทำให้การแข่งขันในตลาด ปัญหาสำคัญอีกประการหนึ่งในการศึกษาวิจัยเชิงประจักษ์ในการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง 2
4 ยอมรับความเสี่ยงและการธนาคารการแข่งขันคือการระบุการวัดที่ถูกต้องของธนาคารที่มีความเสี่ยงได้ 10
5 การศึกษาในระดับของธนาคารโดยส่วนใหญ่มีความเสี่ยงของธนาคารที่มีพร็อกซี่บางประเภทของบัตรเครดิตความเสี่ยง ( อีเมล I 2
4 ได้ ,อัตราส่วนของสินเชื่อที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้มากกว่าสินเชื่อ ) หรือโดยการเริ่มนำมาใช้โดยคะแนน z 2
4 Boyd และ Runkle ( ค . ศ . 1993 ) ในขณะที่คะแนน Z ที่สามารถได้รับการตีความในฐานะที่เป็นมาตรฐานจำนวนตัวแปรโดยที่ 2
4 ธนาคารจะถูกลบออกจากการเริ่มกระบวนการล้มละลายและอัตราส่วนของหนี้ที่ไม่ก่อให้เกิดรายได้ให้ความสำคัญกับความเสี่ยงเครดิต 2
4 เท่านั้น อย่างไรก็ตามทั้งของตัวบ่งชี้ความเสี่ยงเหล่านี้จะพิจารณาว่าธนาคารมีความทุกข์ใจที่เกิดขึ้นจริงและความล้มเหลวของธนาคาร 2
4 เหตุการณ์